ADEGA E MARIÑA PATRIMONIO ALERTAN DO PERIGO INMINENTE QUE SOFREN OS PETRÓGLIFOS DE PARADA E OUTROS BENS ARQUEOLÓXICOS EN OUTEIRO DE REI

ADEGA e Mariña Patrimonio veñen de comunicar á Dirección Xeral do Patrimonio Cultural a situación de grave risco que afecta varios bens arqueolóxicos situados na zona de Parada, parroquia de Parada, no concello de Outeiro de Rei (Lugo), onde nestes momentos se están a desenvolver traballos forestais de corta de piñeiros e está prevista ademais unha nova plantación de eucaliptos.

O caso máis preocupante é o dos Petróglifos de Parada, localizados no punto de coordenadas X 609154, Y 4768054. Sobre a rocha na que se atopan hai actualmente troncos dos piñeiros xa cortados, nunha actuación que se está a realizar con maquinaria pesada e sen que se aprecien medidas de precaución ou protección respecto destes elementos patrimoniais.

Imaxes - Alex Negreira

 

 Segundo a información da que dispoñen ADEGA e Mariña Patrimonio, no ano 2020 púxose en coñecemento da Dirección Xeral do Patrimonio Cultural a existencia destes petróglifos, confirmouse a súa autenticidade e asignóuselles un código GA, que ambas entidades descoñecen e por iso non poden achegar. A pesar diso, os petróglifos non foron incorporados nin ao visor do PBA nin ao visor de aproveitamentos forestais, unha circunstancia que incrementa notablemente o risco de afección ao non constar publicamente a súa existencia.  

ADEGA e Mariña Patrimonio advirten tamén de que na mesma zona arqueolóxica existen outros bens patrimoniais inéditos para a DXPC que poderían sufrir danos no transcurso destes labores forestais.

No punto X 609177, Y 4767991 localízase a primeira das Medorras de Parada, cunha masa tumular ben definida e conservada. Na súa contorna existe ademais un número significativo de penas con petróglifos tipo coviñas.

No punto X 609623, Y 4768360 localízase outra das Medorras de Parada, que conserva os chantos da cámara e do corredor, así como a súa masa tumular ben conservada.

No punto X 609281, Y 4768523 localízase a Medorra das Latas, que conserva chantos da cámara.

Ambas asociacións consideran que todos estes bens arqueolóxicos corren un risco inminente de sufrir danos nos próximos días por mor dos traballos forestais que se están a executar nesta zona, polo que reclamaron ás administracións competentes que actúen con carácter de urxencia.

En concreto, ADEGA e Mariña Patrimonio solicitan que se comproben de inmediato os feitos denunciados, que se inspeccione a zona afectada e que se adopten as medidas cautelares necesarias para evitar danos ou destrucións nos bens arqueolóxicos citados. Así mesmo, piden que, de ser o caso, se ordene a paralización inmediata dos traballos forestais na contorna dos elementos patrimoniais afectados mentres non se garanta de forma efectiva a súa protección.

As dúas entidades reclaman tamén que se valore a existencia e a protección do resto dos bens aquí sinalados, en particular as Medorras de Parada, a Medorra das Latas e as penas con petróglifos tipo coviñas existentes na contorna.

Ligazón de acceso a fotografías: https://photos.app.goo.gl/KtEMrMhQAk5myt8H6

 

 

 

 

 

 

 

Mosteiro de San Martiño Pinario

 

Mariña Patrimonio iniciou a súa actividade anual de visitas ao patrimonio na capital de Galicia, centrándose no Mosteiro de San Martiño Pinario, o segundo edificio relixioso máis grande España, con vinte mil metros cadrados construídos. Hoxe é un edificio multifuncional no que se aloxa o Seminario Maior Diocesano, o Instituto Teolóxico Compostelano ITC, a Escola Universitaria de Traballo Social, da USC, o Arquivo Histórico Diocesano, ademais da Hospedería e Residencia universitaria, e a área visitable que alberga o Museo e a monumental Igrexa, elemento principal da nosa visita

 Foi construído entre finais do século XVI e o XVIII, sobre un edificio románico do século X vinculado ao descubrimento do apóstolo. A concentración de poder en San Martiño Pinario fixo que rivalizara coa propia catedral, o que condicionou a súa construción, deixando sen torres a súa monumental igrexa, ou ralentizando a construción do seu claustro procesional.

A igrexa de San Martiño é un espazo de grande volume e altura construída inicialmente en estilo renacentista e rematada en Barroco, destacando a súa cúpula nervada que lle aporta unha enorme luminosidade ao templo. A inclinación do terreo e a rivalidade coa catedral obrigou a realizar unha fachada que, ademais de estar orientada en sentido inverso ao habitual nos templos cristiáns, está escavada dando lugar a un espazo singular no seu exterior, que é a pequena praza de San Martiño. O templo ten unha nave única da que parten diversas capelas, entre as que destaca a da Virxe do Socorro, que foi ampliada posteriormente e convertida en igrexa parroquial. É moi destacable tamén a magnífica ampliación da sacristía, que conta cunha cúpula propia. As esculturas de José Ferreiro teñen un papel moi destacado neste templo así como toda a intervención de Fernando Casas Novoa, artífice do espectacular retablo maior, que ofrece dobre cara ao templo e ao tamén espléndido coro baixo que se ubica na ábsida, baixo os órganos. No espazo alto da nave reubicouse tamén o antigo coro da catedral.

Cómpre destacar que a visita foi guiada por Melisa, a quen agradecemos e felicitamos polo seu traballo explicativo rigoroso e ao tempo accesible e moi ameno. A visita a San Martiño Pinario completouse co privilexio de xantar, nada menos que no antigo refectorio do mosteiro, hoxe comedor da hospedería.

Pola tarde, o grupo desprazouse á Cidade da Cultura  para visitar a exposición “As estacións do ano na arte galega dos séculos XX e XXI”, una selección de 80 obras de 63 autores que ofrece unha percepción sensorial das estacións do ano mediante a cor e a luz, o son, as texturas e a temperatura ambiental das diversas salas que compoñen o percorrido. Foi posible, ademais, visitar outra exposición moi interesante, “Francisco Asorey, unha recuperación necesaria”, que ofrece una ampla mostra da obra do gran escultor galego contemporáneo, realmente, unha experiencia que merece unha visita ao Gaiás.

FOTOS: https://photos.app.goo.gl/veko8R8NehTsKCwcA

Castro da Trinidade: imaxes históricas (1946 e 2001) dun xacemento hoxe alterado

Do castro da Trinidade apenas hai imaxes, pero algunhas hai, e estas dúas —aínda que a calidade non sexa moi boa— dan unha idea de como era.

Nesta composición comparamos:

• 1946 (voo americano): malia a nitidez limitada, aínda se distingue o recinto do castro.

• 2001 (imaxe aérea/ortofoto): antes de que pasase o que pasou coa canteira, na imaxe pódese seguir o trazado dos dous parapetos, na parcela que se cortou a arboreda,

Na columna dereita repetimos as dúas imaxes coas liñas guía para facilitar a comprensión do trazado do recinto e do sistema defensivo.